Adlama
Bir varlığı bütün öteki varlıklardan ayıran bir sözcükle dilegetirme.
Adlama ya da ad verme özellikle skolâstikte önemsenmiş ve özünlü adlama, dışınlı adlama olmak üzere ikiye ayrılmıştır. Skolâstiklere göre özünlü adlama, bir varlığun bütün dış ilişkilerinden soyutlanarak kendi kendisinden ötürü adlandırılmasıdır; dışınlı adlamaysa bir varlığı başka varlıklarla ilişkilerinden ötürü adlandırmaktır.
Örneğin Spinoza etika‘sında şöyle der:
“Upuygun düşünce deyince doğru bir düşüncenin bütün iç adlanmalarına sâhibolan bir düşünceyi anlıyorum. Düşüncenin nesnesine elverişliliğinden ve ilişkisinden sözetmemek ve düşünceyi bunlardan soyutlamak için bu adlamaya iç diyorum” (İbid, II, Bölüm IV).
Ayırca Port-Royal mantıkçıları da adlama kavramını işlemişlerdir.
İlginizi Çekebilecek Diğer Yazılar:
Yazının Etiketleri: Adlama, dışınlı adlama, özünlü adlama
