Acıya karşı duyarsızlık.
Duyu yitiminden farklı olarak acı yitimi, dokunma duyarlığı varolduğu halde acıya karşı duyarlığın güçsüzleşmesini ya da büsbütün yokolmasını belirtir. Doktor Charcot bu durumun isteri hastalığının sonucu olduğunu tanıtlamıştır.
Kendi kendine talkınla elde edilebildiği gibi ameliyatlarda çeşitli ilaçlarla da sağlanabilir.Kendinden geçercesine aşırı inançıl dincilerin birçok işkencelerde acı duymamaları bir zamanlar enkizisyon mahkemelerinde susçuzluk olarak kabul edilmiştir.
Hoşa gitmeyen duygulanım.
1. Ruhbilim: Tinsel ağrı. Ruhbilimde acı, haz karşıtıdır. Hoşlanmama anlamını verir. Önce Aristoteles, tinsel ağrı duygusunu, tensel doygunluğa ulaşamamak ya da bu doygunluğu aşmakla açıklamıştır. Aristoteles’e göre tinsel duygularımız, tensel isteklerimizin gerektiği ölçüde karşılanmamasından doğarlar. Örneğin aç bir insan, yeterince doymamış ya da yettiğinden daha çok doymuşsa tinsel acı duyar.
Daha sonra Descartes, tinsel acı’nın, insana zararlı olanın zihinde yansımasıyla meydana geldiğini ileri sürmüştür. Faydacılık ve pragmacılık öğretileri de bu temeleden yola çıkmışlardır. Faydacılara göre, acı veren, pratik yanlış’tır. Pratik olarak yanlış davranıp davranmadığımızı bu ölçüyle anlayabiliriz, davranışımız bize acı vermişse yanlış demektir.
Acı ve haz, bütün canlıların ana itkileridir. Hayvan ve insan, acıdan kaçar ve hazza yönelir. Bu güçlü itkiler birçok felsefe öğretilerinin temel ilkeleridir. Antikçağ Yunan felsefesini kaplayan mutluluk temasının temelinde bu itkiler yatmaktadır. Hazcılık ve Kirene okulu öğretileri tümüyle acı-haz karşıtlığı üstüne kurulmuştur. Sokrates‘e göre acıdan kaçmak ve hazza yönelmek ancak bilgi’yle gerçekleşebilir. Yaramıza bıçak vurdurunuz, çünkü bilgi ilerdeki büyük acıdan korunmak için şimdiki küçük acıya katlanmamızı gerektirir. İnsan, acıdan bilgisizce kaçar ve hazzı bilgisizce isterse, yarasına bıçak vurdurmaz ve ölür.
2. Fizyoloji: Tensel ağrı. Çeşitli belirtilerle tanımlanır: A) Kassal belirtiler: Yüz kasılmaları, bağırma, vücudun aldığı durumlar. B) Kansal belirtiler: Yürek çarpıntısı, sararma, kızarma. C) Salgısal belirtiler: Terleme, gözyaşı. D) Sinirse belirtiler: Titreme, çırpınma.
