Kötü
İyi olmayan.
İyi‘nin karşıtıdır. İngiliz düşünürü Locke’a göre nesne ve olaylar, bize zevk ya da acı verdiklerine göre ve bu duygularla göreli olarak iyi ya da kötü’dürler. Spinoza’ya göre de bu kavramlar nesnelere ilişkin olan şeyler değildir, sadece düşünmenin biçimleri’dir.
Daha açık bir deyişle bu kavramlar, nesneleri birbirleriyle kıyasladığımız zaman ve sonra da onlarla kendi aramızda bir bağıntı kurduğumuz zaman anlam kazanırlar. İyimserlik felsefesinin kurucu Leibniz de bu düşüncededir. Antikçağ Yunan düşüncesinde, özellikle Sokrates-Platon‘da kötü, bilgi dışı olan’dır. Bu ad ahlâksal çirkin ve yanlış’ı dilegetirir.
Alman düşünürü Hegel Mantık‘ında
“kötü bir insan, gerçek olmayan bir insandır” der,
“yâni kendi kavramına ya da belirlenimine uygun biçimde davranmayan bir insandır. Bununla beraber hiç bir şey, kavramla gerçeğin özdeşliği olmaksızın varolamaz. Kötü insanlar varsa, demek ki gerçeklikleri belli bir ölçüde kavramlarına uygun bulunduğu için vardırlar“.
Kimi yazarlarımız kötü deyimini kötülük deyimiyle anlamdaş olarak kullanmaktadırlar.
Rasgele Yazılar:
Yazının Etiketleri: İyi olmayan, Kötü
