Paris Barış Görüşmeleri
Paris görüşmelerinde Yunan heyetinin üyesi ve Dörtler Konseyinin danışmanı olarak yer alan Harold Nicolson şunları yazmaktadır:
24 Mart: “Aşağı indim ve Amerikan delegesi Mezes’le görüştüm…..
Küçük Asya konusunda anlaşıyoruz.
Ayvalık’tan Selçuk’un kuzeyine kadar bir daire. Bu da bir şeydir.”. 28 Mart: “Amerikalı delege Arnold Tonybee ile Türkiye’nin geleceğini konuştuk.
Bir Ermeni Devleti için sınırları belirliyoruz….”. 13 Mayıs: “Büyük haritamı yemek masasının üzerinde yaymamla birlikte herkes başıma toplandı….
Ben İtalyanlara Antalya’yı ve Fransa’dan kalan bölgeleri önerdim… Paylaşılacak pasta şimdi daha büyük gözüküyordu…
İtalyanlar Ereğli’deki kömür madenlerini de istediler.
Bu konuda bilgili olan bir İngiliz delegesi, “ama oradaki kömür çürük, pek işinize yaramaz” dedi… Sonlara doğru, Milletler Cemiyeti’nin Anayasası’nın “Mandalar” bölümünü açtık. Maddede, “ilgili halkın istek ve rızası ibaresi” vardı. Çok eğlenceli bulundu bu ibare. Nasıl da güldüler….”
Bir yabancı yazarın deyimiyle, “Büyük güçler kamp ateşinin etrafında aç gözlerle fırsat kollayan kurtlar gibiydi. Çünkü Türkiye doğası gereği zengin, emperyalizm ise oburdu”.
Atatürk, “Bu durum karşısında tek bir karar vardı. O da ulusal egemenliğe bağlı bağımsız bir Türk devleti kurmak. Bağımsızlıktan yoksun bir ulus, uygar insanlık karşısında uşak olmaktan yüksek bir işleme lâyık olamaz. Öyleyse ya bağımsızlık, ya ölüm” diyordu.
Genç nesillerden, bu çöküşün getirdiği oldu bittiye karşı oluşan düşünce ve tepkileri iyi değerlendirmelerini istemek ve kapalı kapılar ardında topraklarımız üzerinde yapılan pazarlıkların sadece tarihe gömülmüş anılar olmadığını onların anlamalarını sağlamak gerek.
Rasgele Yazılar:
Yazının Etiketleri: Arnold Tonybee, Dörtler Konseyi, Harold Nicolson, Paris görüşmeleri, tarihe gömülmüş anılar, ulusal egemenlik
